MasPar
Producent superkomputerów z końca lat 80., którego MP-1 mieścił do 16 384 prostych procesorów maszerujących w jednym rytmie — SIMD doprowadzone do skrajności.
Wydzielona z DEC w 1987 roku przez Jeffa Kalba. Architektura była czystym SIMD: tysiące odchudzonych procesorów wykonywało dokładnie tę samą instrukcję naraz, każdy na własnym kawałku danych, pod kontrolą jednej jednostki sterującej. MP-1 (1990) skalował się do 16 384 rdzeni, a MP-2 był już 32-bitowy.
Pomysł był ten sam co w Connection Machine firmy Thinking Machines i obie firmy podzieliły los: masowo równoległy sprzęt w cenie, którą płaciły tylko laboratoria badawcze i agencje wywiadowcze, wyparty przez tanie klastry ze zwykłych procesorów. W 1996 roku MasPar porzucił sprzęt i przekształcił się w firmę od eksploracji danych NeoVista. Sucha lekcja: wyspecjalizowany krzem prawie zawsze przegrywa z masą.