Makefile
Plik konfiguracyjny dla make. Definiuje cele (co zbudować), zależności (czego to wymaga) i receptury (polecenia). Wcięcia receptur muszą być tabulatorami — klasyczna pułapka.
Klasyczna składnia: cel: wymaganie1 wymaganie2\n\tpolecenie. Zmienne: $@ = cel, $< = pierwsze wymaganie, $^ = wszystkie wymagania. .PHONY: clean test oznacza cele niebędące plikami. To wciąż najbardziej przenośny sposób na „uruchom skrypt na tym systemie” — make jest na każdym Linuksie, macOS-ie i BSD. Nowoczesny wzorzec: make jako cienka fasada (make build, make test) nad właściwym zestawem narzędzi (Cargo, npm, gradle). Nowoczesną alternatywą o czystszej składni jest Just (Rust).