Interfejs loopback
Wirtualny interfejs sieciowy na routerze lub przełączniku, który jest aktywny, dopóki urządzenie żyje — nie jest powiązany z żadnym fizycznym portem, który mógłby przestać działać. Służy jako stabilna tożsamość i adres źródłowy dla protokołów routingu i zarządzania.
Dlaczego: interfejs fizyczny przestaje działać, gdy ktoś wyciągnie kabel lub łącze padnie; loopback istnieje tylko logicznie i pozostaje aktywny niezależnie od stanu fizycznego. Zastosowania: router ID w OSPF/BGP (stabilna tożsamość, która nie zmienia się, gdy port „klapuje”), adres źródłowy BGP (sesje iBGP często nawiązuje się między adresami loopback, żeby sesja przetrwała awarię jednej z kilku fizycznych ścieżek) oraz zarządzanie/SSH (adres zawsze osiągalny, niezależnie od portu, przez który docieramy do urządzenia). Ponieważ nigdy nie gaśnie, daje stabilność wszystkiemu, co potrzebuje niezawodnego adresu. Nie mylić z 127.0.0.1 na hoście (to pokrewne, ale odrębne pojęcie systemu operacyjnego). Mała, lecz fundamentalna zasada projektowa w sieciach routowanych.