Leslie Lamport

Większość kojarzy Lamporta z zegarami logicznymi, Paxosem i LaTeX-em. Ale już w 1979 roku opisał, jak zbudować podpis cyfrowy wyłącznie z funkcji skrótu: publikuje się skróty losowych wartości, a przy podpisywaniu ujawnia połowę z nich. Podpis jest ogromny i nadaje się tylko do jednorazowego użytku, ale nie opiera się na żadnym założeniu z teorii liczb — i właśnie dlatego żyje dalej w dzisiejszych postkwantowych podpisach opartych na skrótach.

W 1981 roku pojawił się łańcuch skrótów haseł: skrót tajnego klucza liczy się sto razy, a wartości wykorzystuje w odwrotnej kolejności, tak że przechwyconego logowania nie da się odtworzyć. Z tego pomysłu wyrósł S/KEY, będący przodkiem haseł jednorazowych. Rok później, wraz z Shostakiem i Pease'em, sformułował problem bizantyjskich generałów.