LAN party
Taszczenie wieży, 21-calowego CRT i listwy zasilającej do hali sportowej, byle uciec przed opóźnieniami modemu.
Zjawisko wyrosło wraz z Doomem i Quakiem w połowie lat 90. z czysto technicznego powodu: przez modem dial-up czas odpowiedzi wynosił 150 milisekund lub więcej, w sieci lokalnej poniżej jednej. W grze, w której celuje się do ruchomych celów, ta różnica rozstrzyga mecze. Złote lata to mniej więcej 1997–2007, a stałymi punktami programu były Quake, Counter-Strike, StarCraft i Warcraft III.
Rytuał liczył się tak samo jak gry: noszenie, kablowanie, debugowanie cudzych ustawień IPX, odkrywanie, że ktoś zahaczył stopą o kabel, cztery godziny snu pod stołem. DreamHack zaczął się w 1994 roku w szkolnej stołówce w Malung w Szwecji i urósł do największego festiwalu komputerowego świata. Domowy internet szerokopasmowy odebrał potem powód do podróży — gdy matchmaking online pokonał dojazd, zostało towarzystwo, którego, jak się okazało, ludziom brakowało najbardziej.