ipvlan
Ten sam pomysł co macvlan, ale bez osobnych adresów MAC: wszystkie wirtualne interfejsy dzielą adres karty fizycznej i rozróżnia się je dopiero na poziomie IP.
To rozwiązuje dokładnie te problemy, które tworzy macvlan. Przełączniki z port security, sieci bezprzewodowe i dostawcy chmury akceptujący tylko jeden adres MAC na interfejs działają bez zastrzeżeń, bo sieć nigdy nie widzi więcej niż jednego adresu. W trybie L2 interfejsy zachowują się, jakby były podpięte do wspólnego mostu; w trybie L3 jądro routuje między nimi, całkowicie eliminując broadcast i skalując się do bardzo wielu kontenerów. Cena: DHCP staje się kłopotliwe — klienci zwykle identyfikują się adresem MAC, a ten jest teraz wspólny — więc adresy przydziela się statycznie lub przez warstwę IPAM. Częste we wdrożeniach Kubernetesa w sieciach, nad którymi nie ma się kontroli.