Atak interpolacyjny
Atak zapisujący szyfr jako wielomian, o ile jego stopień algebraiczny jest dostatecznie niski.
Szyfr o niskim stopniu algebraicznym można wyrazić jako wielomian nad ciałem skończonym. Mając dość znanych par tekst jawny–szyfrogram, atakujący interpoluje współczynniki i całkiem pomija przeszukiwanie kluczy. Atakuje strukturę szyfru, a nie długość jego klucza.
Thomas Jakobsen i Lars Knudsen opublikowali metodę w 1997 roku. Okazała się skuteczna wobec szyfrów zbudowanych z kilku prostych kroków algebraicznych. Kłopot atakującego polega na tym, że metoda przestaje działać, gdy stopień rośnie, a właśnie tak projektuje się nowoczesne szyfry blokowe.