Inter-App Audio
Pierwszy mechanizm Apple do przekazywania dźwięku i MIDI między aplikacjami muzycznymi na iOS, wprowadzony w iOS 7 i zastąpiony przez AUv3.
Wczesne aplikacje muzyczne na iPada były wyspami: syntezator nie mógł nagrywać do innej aplikacji bez obejścia przez schowek lub pliki. Pierwsze rozwiązanie nie pochodziło od Apple, lecz od Audiobus — samodzielnej aplikacji z grudnia 2012 roku, która łączyła wirtualnymi kablami aplikacje je obsługujące. Apple odpowiedziało w 2013 roku w iOS 7 mechanizmem Inter-App Audio, pozwalającym hostowi, takiemu jak GarageBand, uruchomić inną aplikację w tle i odbierać jej dźwięk bezpośrednio.
Miał tę samą słabość co Audiobus: każde źródło było osobną aplikacją z własnym interfejsem i własnym budżetem pamięci. Gdy w 2015 roku pojawiło się AUv3, efekty mogły działać jako rozszerzenia wewnątrz hosta. Apple oznaczyło Inter-App Audio jako przestarzałe w iOS 13 w 2019 roku, a twórcy aplikacji opartych na nim musieli wybierać między przepisaniem a milczeniem.