Hydratacja
Proces, w którym kliencki JS „budzi" HTML wyrenderowany na serwerze — podpina nasłuchiwanie zdarzeń i odtwarza stan reaktywny bez ponownego renderowania DOM.
React, Vue i Svelte (klasycznie) wysyłają zarówno HTML z serwera, jak i pełne drzewo komponentów jako JS. Przeglądarka parsuje JS, odbudowuje wirtualny DOM, porównuje go z DOM-em z serwera i podpina handlery. Przy dużych paczkach cierpi na tym „Time to Interactive".
Nowoczesne alternatywy: częściowa hydratacja (Astro Islands), resumability (Qwik — zero ponownej hydratacji), komponenty serwerowe (React, nigdy nie uruchamiane na kliencie). Hydratacja nadal jest domyślna, ale trend zmierza gdzie indziej.