Atak na API modułu HSM
Wydobycie kluczy z modułu bezpieczeństwa wyłącznie przez łączenie wywołań, z których każde z osobna jest w pełni legalne.
HSM może być nie do otwarcia i mimo to wyciekać wszystko przez własny interfejs. Mike Bond i Ross Anderson opisali tę klasę jako ataki na poziomie API w 2001 roku, na przykładach z modułów bankowych. Najprostszy przykład w PKCS#11 podał w 2003 roku Jolyon Clulow: prosimy moduł o opakowanie (wrap) wrażliwego klucza innym kluczem, który wolno też używać do deszyfrowania, a potem prosimy o odszyfrowanie tak opakowanego bloku. Na wyjściu dostajemy klucz jawnym tekstem.
Błąd tkwi w regułach określających, do czego wolno użyć klucza, a nie w kryptografii. Narzędzie Tookan wykryło takie wady w kilku komercyjnych tokenach USB w 2010 roku. Lekarstwem jest przypisanie każdego klucza do dokładnie jednej roli, do czego dążą bloki kluczy TR-31 i bardziej restrykcyjne profile PKCS#11.