H.264
Kodek wideo, który stał się wszechobecny — ma dwadzieścia lat, kompresuje gorzej niż wszystko nowsze i nadal jest wyborem, gdy coś musi działać wszędzie.
Znormalizowany w 2003 roku, znany też jako AVC lub MPEG-4 Part 10. Przełom nastąpił, gdy Blu-ray, YouTube i iPhone wybrały go jednocześnie, co dało mu zasięg, jakiego nie osiągnął żaden następca. Sprzętowe dekodowanie jest w praktyce w każdym urządzeniu wyprodukowanym od 2010 roku.
Model licencyjny obsługuje pula patentowa MPEG LA: opłaty dotyczą koderów i dekoderów, ale nie strumieniowania treści — kompromis, który umożliwił upowszechnienie. To właśnie kwestia licencji jest całym powodem istnienia VP9, a później AV1.