Algorytm Grovera
Przeszukuje nieuporządkowany zbiór w liczbie kroków równej pierwiastkowi z jego rozmiaru zamiast połowie — zysk kwadratowy, nie wykładniczy.
Lov Grover opublikował go w 1996 roku. Znalezienie właściwego elementu wśród miliona, gdy nie ma żadnej struktury do wykorzystania, zajmuje klasycznie średnio pół miliona prób. Algorytm Grovera radzi sobie z tym w około tysiącu. Metoda nazywa się wzmacnianiem amplitudy: amplituda poprawnej odpowiedzi jest krok po kroku podbijana, a pozostałych obniżana, aż po mniej więcej √N iteracjach zaczyna dominować.
Zysk jest realny, lecz skromny w porównaniu z algorytmem Shora. Praktyczna konsekwencja dla kryptografii: długości kluczy symetrycznych efektywnie się o połowę zmniejszają — AES-128 zachowuje margines odpowiadający 64 bitom, a AES-256 pozostaje wystarczający. Dlatego szyfrowania symetrycznego, w odróżnieniu od asymetrycznego, nie trzeba wymieniać przed nadejściem komputerów kwantowych.