Duch (ghost replay)
Półprzezroczysta kopia wcześniejszego okrążenia, która ściga się obok gracza w trybie na czas i z niczym nie koliduje.
Super Mario Kart miał go już w 1992 roku: gra zapamiętywała najlepsze okrążenie i puszczała je ponownie jako blady cień. To odchudzony system powtórek. Zamiast wejść większość gier zapisuje pozycję i obrót kilka razy na sekundę i interpoluje między próbkami, bo odtworzenie samych wejść odtwarza okrążenie tylko wtedy, gdy fizyka jest w pełni deterministyczna — a między łatkami rzadko jest.
Trackmania zrobiła z pliku ducha walutę: tablice wyników pobierają okrążenie rekordzisty, by gonić je zakręt po zakręcie. Ten sam plik służy do weryfikacji podejrzanych rekordów, więc bywa i sparingpartnerem, i dowodem w kręgach speedrunningu.