Geheimschreiber

Siemens & Halske T52, zwany Geheimschreiber („tajny dalekopis”), był niemiecką maszyną szyfrującą do dalekopisów, wprowadzoną w latach 30. Inaczej niż Enigma, gdzie tekst wpisywano i nadawano ręcznie alfabetem Morse’a, T52 szyfrował strumień teleksowy bezpośrednio, za pomocą dziesięciu kół, które zarówno przesuwały, jak i przestawiały bity. Przeznaczono ją do łączności między najwyższymi kwaterami.

Brytyjczycy zbiorczo nazwali niemieckie szyfry dalekopisowe „Fish”, a T52 ochrzcili Sturgeon (jesiotr) — rodzeństwo Tunny z maszyny Lorenza (szyfr Lorenza). Jest najbardziej znana dzięki temu, że Arne Beurling w pojedynkę złamał ten wariant na szwedzkim ruchu kablowym w 1940 roku. Maszyna miała kilka modeli (od T52a do T52e); każde ulepszenie było w gruncie rzeczy pokwitowaniem, że druga strona czytała już poprzednie.