Odtwarzanie bez przerw (gapless)
Odtwarzanie utworów jeden po drugim bez ani jednej próbki ciszy pomiędzy nimi — na CD oczywiste, w plikach skompresowanych zaskakująco trudne.
Kłopot w tym, że MP3 i AAC kodują dźwięk w ramkach o stałym rozmiarze: w MP3 to 1152 próbki. Koder dopełnia początek ciszą, by pokryć własne opóźnienie startowe, a koniec — by wypełnić ostatnią ramkę. Odtworzone naiwnie pliki dają na każdym przejściu drobną czkawkę, co psuje albumy koncertowe, nagrania klasyczne i wszystkie płyty, na których utwory płynnie przechodzą jeden w drugi.
Rozwiązaniem są metadane mówiące dokładnie, ile próbek odrzucić. LAME zapisywał je we własnym nagłówku, a Apple dodało odpowiednik dla AAC, gdy iTunes 7 w 2006 roku zyskał obsługę gapless. FLAC i WAV nigdy nie miały tego problemu, bo przechowują dokładnie tyle próbek, ile nagrano.