Framebuffer (bufor ramki)
Obszar pamięci przechowujący wartości pikseli całej klatki; wyświetlacz odczytuje go, podczas gdy GPU rysuje następną.
Framebuffer to tablica wartości kolorów (często także głębi i stencila), które wyświetla ekran — po jednej na piksel. Dawniej była to dedykowana pamięć wideo skanowana linia po linii przez kontroler wyświetlacza; dziś to tekstura na GPU. „Sztuczki z framebufferem” — odczyt zwrotny, rysowanie do bufora poza ekranem, postprocessing — napędzają efekty takie jak bloom, rozmycie ruchu czy odbicia w przestrzeni ekranu. Render do tekstury pozwala grze narysować scenę w obiekcie framebuffera (FBO w OpenGL, początek lat 2000.) i próbkować ją jak teksturę: lustra, monitory przemysłowe, portale.
Podwójne buforowanie utrzymuje bufor przedni na ekranie i tylny, w którym trwa rysowanie, a zamiana następuje przy vblanku, by uniknąć rozrywania obrazu (zob. VSync). Pojęcie sięga lat 70. — pierwszy prawdziwy framebuffer w Xerox PARC kosztował fortunę w pamięci RAM, gdy megabit był drogi.