FIPS 140
FIPS 140 to standard NIST służący do walidacji modułów kryptograficznych; kto kupuje HSM, najpierw prosi o certyfikat.
Standard pojawił się w 1994 roku jako FIPS 140-1, w 2001 zastąpiła go wersja 140-2, a w 2019 aktualna 140-3, zgodna także z ISO/IEC 19790. Definiuje cztery poziomy bezpieczeństwa: im wyższy, tym większa ochrona fizyczna i logiczna, od czystego oprogramowania po sprzęt kasujący klucze przy włamaniu. Walidację prowadzi Cryptographic Module Validation Program, wspólne przedsięwzięcie NIST i kanadyjskiego CSE.
Certyfikat dowodzi, że moduł przetestowano względem standardu, a nie że implementacja jest dobra. Nic nie mówi o niedbałej obsłudze kluczy w otaczających go systemach. Zamówienia publiczne i tak go wymagają, przez co to jeden z najczęściej czytanych dokumentów w branży.