FeliCa

Sony rozwijało FeliCę od końca lat 80. z jednym bardzo konkretnym wymogiem: transakcja w około jedną dziesiątą sekundy, żeby pasażer mógł przyłożyć kartę i iść dalej. Pierwszym dużym wdrożeniem była hongkońska karta Octopus w 1997 roku, a po niej Suica w Tokio w 2001. Karty szybko stały się elektronicznymi portmonetkami w kioskach i automatach, a w 2004 roku technologia trafiła do telefonów jako Osaifu-Keitai.

Jest znormalizowana jako NFC-F, osobna gałąź NFC obok kart ISO 14443, używanych w Europie i przez sieci kartowe. Dzięki temu pozostała japońską osobliwością: Apple dodał FeliCę do iPhone'a właśnie po to, by w ogóle móc uruchomić Apple Pay w Japonii. Rozwiązanie idiosynkratyczne często okazywało się szybsze od globalnego.