Fair-code
Parasolowy termin dla oprogramowania, z którego można swobodnie korzystać i czytać jego kod, ale komercjalizować je mogą tylko autorzy.
Nazwę ukuł w 2020 roku Jan Oberhauser, założyciel narzędzia do automatyzacji n8n, któremu brakowało słowa na to, co n8n już robiło. Kryteria są cztery: darmowe użycie, jawny kod źródłowy, możliwość rozszerzania przez każdego oraz ograniczenia komercyjne po stronie autorów. Fair-code nie jest licencją, lecz szyldem nad kilkoma, w tym Commons Clause i własną Sustainable Use License n8n z 2022 roku.
Różnica wobec source available to głównie kwestia tonu: nazwa ma brzmieć jak sprawa uczciwości, a nie wycofanie się z open source. W przeciwieństwie do Fair Source nie ma tu obietnicy, że po kilku latach kod przejdzie na otwartą licencję. Ograniczenie jest bezterminowe.