E-zin
Magazyn elektroniczny rozpowszechniany jako pliki tekstowe przez BBS-y, a później internet — fanzin bez ksero.
E-zin był zwykle po prostu ponumerowaną paczką 80-kolumnowych plików tekstowych, z logo ASCII na górze i artykułami pod pseudonimami. Bez drukarki, bez programu do czytania — wystarczył BBS, który zechciał przechować plik. Phrack, uruchomiony w 1985 roku przez Tarana Kinga i Knight Lightninga, stał się najbardziej upartym przedstawicielem gatunku.
Tematy podążały za subkulturami: phreaking telefoniczny, pisanie wirusów (40Hex, hiszpańskie 29A), bezpieczeństwo albo po prostu środowisko wokół jednej konkretnej tablicy. Różnica względem diskmaga sceny demoscenowej tkwiła w formie — diskmag był produkcją wykonywalną z muzyką i menu, e-zin zaś gołym tekstem do odczytu na każdej maszynie. Duża część zachowanych numerów leży w archiwach takich jak textfiles.com.