EMV CAP
Schemat Mastercard, w którym chip karty bankowej generuje kody jednorazowe do bankowości internetowej za pomocą małego, samodzielnego czytnika.
Chip Authentication Program pojawił się w połowie pierwszej dekady XXI w. Klient wkłada kartę do czytnika z klawiaturą, wpisuje PIN i dostaje kod wyprowadzony przez chip z kryptogramu aplikacji. Przy przelewach czytnik może też przyjąć kwotę i rachunek odbiorcy, wiążąc kod z konkretną płatnością. Odpowiednik Visa nazywa się Dynamic Passcode Authentication. Brytyjskie banki rozdały czytniki milionami, Barclays pod nazwą PINsentry.
W 2009 r. Saar Drimer, Steven Murdoch i Ross Anderson pokazali w pracy „Optimised to Fail”, jak dziurawa jest ta konstrukcja. Czytnik zdradzał, czy PIN jest poprawny, więc do jego odgadnięcia wystarczyła skradziona karta i dowolny zgodny czytnik, a tryby były na tyle podobne, że klienta dało się nakłonić do podpisania czegoś innego. Aplikacje mobilne zajęły od tego czasu miejsce czytnika w szufladzie.