EMS VCS3

Electronic Music Studios z Londynu postanowiło zbudować syntezator, na który stać zwykłego muzyka. VCS3, zwany potocznie „Putney”, mieścił się w drewnianej obudowie z macierzą 16 × 16 na froncie: wiersze były źródłami, kolumny celami, a kołek w punkcie przecięcia je łączył. Był to syntezator modularny bez kabli i przy okazji pierwsza prawdziwa macierz modulacji.

Jego oscylatory były słynnie niestabilne i trzymały strój mniej więcej tak dobrze, jak brytyjska pogoda, więc lepiej wychodziły mu kosmiczne efekty niż melodie. Właśnie do tego używali go Pink Floyd w On the Run, Hawkwind, Brian Eno w Roxy Music i BBC Radiophonic Workshop. W 1971 roku pojawiła się wersja walizkowa, Synthi A.