Licencjonowanie podwójne
Wydawanie tego samego kodu na dwóch licencjach: copyleftowej, która jest darmowa, ale „zaraźliwa”, oraz komercyjnej dla tych, którzy nie chcą dzielić się własnym kodem.
Model wymaga, by jedna strona posiadała prawa autorskie do całości, dlatego takie projekty każą współtwórcom podpisywać CLA — zgodę dającą firmie prawo do zmiany licencji wkładu. MySQL zbudował na tym cały biznes, podobnie Qt i wczesne Sleepycat. AGPL jest nowoczesnym narzędziem, bo zamyka lukę sieciową: kto uruchamia oprogramowanie jako usługę, nadal musi udostępnić źródła. Krytyka: to nie jest prawdziwy rozwój wspólnotowy — współtwórcy oddają pracę produktowi, który potem jest sprzedawany — a właściciel może zmienić licencję, kiedy zechce, co pokazali HashiCorp i Redis, wywołując forki OpenTofu i Valkey. Nie mylić z open core, gdzie różny kod ma różne licencje.