dtmail

Gdy w połowie lat dziewięćdziesiątych składano CDE, każdy dostawca wnosił to, co już miał, a Sun dostarczył pocztę. Podstawą był Mail Tool z DeskSet, przepisany z XView na Motifa i nazwany jak reszta pulpitu: przedrostek dt plus skrót. Program otwierał lokalną skrzynkę w formacie mbox, zwykle /var/mail/user przez NFS, a wysyłał przez sendmaila. Nie miał własnego protokołu transportowego, co wystarczało, dopóki poczta mieszkała na tym samym uniksowym hoście, na który logowali się ludzie.

Od prostszego klienta odróżniała go integracja. Załączniki były kodowane w MIME i dało się je przeciągać między wiadomościami, dtfile i pulpitem; załączona propozycja spotkania otwierała się w dtcm przez komunikat ToolTalk, a użytkownik nie musiał wiedzieć, który program ją odebrał. Zgodność z własnym formatem załączników Mail Toola utrzymywano latami, bo tysiące użytkowników Suna miały w nim archiwa. W latach dwutysięcznych poczta przeniosła się na serwery IMAP i klienty webowe, a dtmail odszedł z Solarisa razem z CDE. Żyje w otwartym kodzie CDE dla każdego przekonanego, że e-mail wygląda najlepiej w szarych ramkach Motifa.