DO-178C
Norma, według której certyfikuje się oprogramowanie w cywilnych statkach powietrznych, z rygorem proporcjonalnym do liczby ofiar, jakie spowodowałaby awaria kodu.
Opublikowały ją w 2011 roku amerykańskie RTCA i europejskie EUROCAE jako następczynię DO-178B z 1992 roku; w Europie ten sam dokument nosi nazwę ED-12C. Oprogramowaniu przypisuje się poziom od A do E. Poziom A obejmuje awarie mogące doprowadzić do katastrofy samolotu, poziom E – wszystko, co nie ma wpływu na bezpieczeństwo. Im wyższy poziom, tym więcej celów do spełnienia i tym więcej z nich wymaga niezależnej weryfikacji.
Najbardziej znane jest wymaganie pokrycia MC/DC na poziomie A: trzeba wykazać, że każdy warunek w każdej decyzji samodzielnie wpływa na wynik. Norma nie narzuca języka ani narzędzi, żąda jedynie śledzalności od wymagania, przez kod, do testu. Dlatego dokumentacja zwykle kosztuje więcej niż samo programowanie, a Ada, MISRA C i analiza WCET czują się tu jak w domu.