Blokada DC
Najmniejszy użyteczny filtr w audio DSP: zero w 0 Hz i biegun tuż obok, który usuwa składową stałą i nie rusza reszty.
Mieści się w jednej linijce: y[n] = x[n] − x[n−1] + R·y[n−1]. Różnica zabija wszystko, co stałe, a sprzężenie zwrotne z R tuż poniżej 1, zwykle około 0,995, ogranicza efekt do najniższych częstotliwości. Przy 44,1 kHz częstotliwość graniczna wypada na kilku hercach. Julius O. Smith z CCRMA na Stanfordzie opisał tę postać w swoich podręcznikach, a od tamtej pory wkleiło ją chyba każde syntezatory.
Stawia się ją za wszystkim, co może wytworzyć offset DC: asymetrycznym waveshapingiem, prostowaniem, pętlami sprzężenia w modelowaniu fizycznym. Bez niej offset krąży w pętli, aż zje cały zapas dynamiki. Koszt to niewielkie przesunięcie fazy w basie, na które nikt nigdy się nie poskarżył.