CRC (cykliczny kod nadmiarowy)
Suma kontrolna oparta na dzieleniu wielomianów, zaprojektowana do wychwytywania błędów, jakie naprawdę wytwarzają zaszumione przewody i zużyte komórki flasha.
Metodę opisał W. Wesley Peterson w 1961 roku. Dane traktuje się jako jeden długi wielomian binarny i dzieli przez ustalony wielomian generujący; reszta jest sumą kontrolną. Brzmi to skomplikowanie, ale w sprzęcie sprowadza się do kilku XOR-ów i przesunięć, dlatego CRC są wszędzie: w ramkach Ethernetu, wiadomościach CAN, ZIP-ie i PNG. Wiele mikrokontrolerów ma dedykowaną jednostkę CRC, a bootloader często sprawdza CRC obrazu firmware’u przed skokiem do niego.
n-bitowy CRC wykrywa każdy błąd pojedynczego bitu i każdą serię błędów o długości do n bitów. Nie chroni jednak przed celową manipulacją — każdy może przeliczyć go na nowo. Do tego potrzebny jest podpis.