Umowa adhezyjna
Umowa, którą jedna strona układa z góry, a druga może ją tylko przyjąć lub odrzucić — prawny kształt niemal każdej licencji EULA i regulaminu.
Francuski prawnik Raymond Saleilles ukuł termin „contrat d'adhésion” w 1901 roku, na długo przed pojawieniem się instalowanego oprogramowania. Opisuje on porozumienie bez negocjacji: warunki są takie same dla wszystkich, a słabsza strona po prostu się przyłącza. Takie umowy same w sobie nie są nieważne, ale sądy czytają je ostrożnie, a wątpliwości tłumaczą na niekorzyść autora wzorca.
W oprogramowaniu to norma. Nikt nie negocjuje z Microsoftem licencji na Windows. W UE dyrektywa z 1993 roku o nieuczciwych warunkach w umowach konsumenckich ogranicza to, czym można związać konsumenta; w Polsce odpowiada jej m.in. instytucja klauzul niedozwolonych. Konsumenci w USA mają mniej ochrony: klauzule arbitrażowe schowane w regulaminach wielokrotnie przetrwały przed Sądem Najwyższym.