Consumer Data Right (CDR)
Australijskie prawo, które daje konsumentom możliwość przekazania swoich danych bankowych, a później także energetycznych, wybranej usłudze.
Tam, gdzie UE zbudowała otwartą bankowość jako przepis o usługach płatniczych w ramach PSD2, Australia poszła szerzej: ogólne prawo do własnych danych, wprowadzane branża po branży. Ustawa weszła w życie w 2019 roku, a cztery największe banki zaczęły udostępniać dane w lipcu 2020 roku; sektor energetyczny dołączył kilka lat później. Dane może otrzymać tylko akredytowany odbiorca, a klient wyraża zgodę osobno na każdy cel i na ograniczony czas.
Technicznie CDR to jeden z surowszych reżimów: profil bezpieczeństwa oparty na FAPI i wspólne standardy danych dla wszystkich uczestników. Krytyka dotyczy głównie niskiego zainteresowania: akredytacja jest droga, a niewielu konsumentów w ogóle słyszało o tym prawie. Amerykański odpowiednik, Section 1033, potrzebował znacznie więcej czasu już na samo spisanie.