CMAC
CMAC to kod uwierzytelniania wiadomości oparty na szyfrze blokowym; istnieje dlatego, że CBC-MAC nie radzi sobie z wiadomościami o zmiennej długości.
CBC-MAC jest prosty i działa tylko dla wiadomości o stałej długości. Kto zna poprawny znacznik, może dopisać kolejne bloki i sfałszować nowe znaczniki, co stało się podstawą kilku ataków. W 2003 roku Iwata i Kurosawa zaproponowali OMAC, z którego powstał CMAC. Problem rozwiązuje maskowanie ostatniego bloku zależne od klucza.
NIST ustandaryzował go w 2005 roku jako SP 800-38B, a RFC 4493 z 2006 roku opisuje AES-CMAC. Dziś to naturalny wybór, choć pojawił się za późno, by uratować CBC-MAC w protokołach, które zdążyły się już rozpowszechnić.