Chris Peikert
Amerykański kryptograf z Uniwersytetu Michigan, który pomógł uczynić kryptografię kratową na tyle wydajną, by dało się ją standaryzować.
Problem LWE Regeva z 2005 roku był elegancki, ale dawał ogromne klucze. W 2010 roku Peikert, Vadim Lyubashevsky i Oded Regev wprowadzili Ring-LWE, wykorzystując strukturę pierścieni wielomianów, by drastycznie zmniejszyć klucze bez utraty redukcji bezpieczeństwa. Ten pomysł, a potem wariant modułowy, leży u podstaw ML-KEM i ML-DSA w postkwantowych standardach NIST.
Wraz z Craigiem Gentrym i Vinodem Vaikuntanathanem napisał też artykuł GPV (2008) o furtkach kratowych, który uczynił praktycznymi podpisy kratowe i szyfrowanie oparte na tożsamości. Jego przegląd A Decade of Lattice Cryptography (2016) to popularne wejście w tę dziedzinę.