Bufor zmian
Mechanizm InnoDB odraczający utrzymanie indeksów wtórnych, których stron akurat nie ma w pamięci. Optymalizacja zbudowana z myślą o dyskach talerzowych i to widać.
Zapisz wiersz, a każdy indeks wtórny trzeba zaktualizować, przy czym wpisy lądują w losowych miejscach swoich indeksów, co na dysku mechanicznym oznacza, że jedno wstawienie potrafi kosztować tuzin ruchów głowicy. Zamiast wczytywać stronę tylko po to, by ją zmienić, zmiana trafia do osobnej struktury drzewiastej w przestrzeni tabel systemowej i jest scalana z właściwą stroną indeksu później, gdy strona i tak zostanie odczytana albo gdy nadgonią wątki w tle. Warunek: indeks nie może być unikalny, bo sprawdzenie unikalności wymaga zajrzenia na stronę. Technikę osłabiły dwie rzeczy: losowe odczyty na SSD kosztują prawie nic, a duży zgromadzony bufor wydłuża restarty i czyni odtwarzanie po awarii nieprzewidywalnym. MySQL oznaczył więc to ustawienie jako przeznaczone do usunięcia.