Carl Ellison
Kryptograf, który przekonywał, że certyfikat powinien mówić, co klucz może robić, a nie do kogo należy, i napisał standard, by to udowodnić.
Ellison był głównym autorem SPKI (Simple Public Key Infrastructure), opublikowanego jako RFC 2692 i 2693 w 1999 roku. Współautorami byli m.in. Ron Rivest, Butler Lampson i Tatu Ylönen. Punkt wyjścia: globalnie unikalne nazwy to fikcja, bo nikt nie wie, o którego „Jana Kowalskiego” chodzi w certyfikacie X.509. SPKI wiąże więc uprawnienia bezpośrednio z kluczami i pozwala je delegować dalej.
W 2000 roku wraz z Bruce’em Schneierem napisał Ten Risks of PKI, punkt po punkcie pytając, komu właściwie ufa urząd certyfikacji i dlaczego miałby ufać użytkownik. SPKI się nie przyjęło, ale jego idee żyją w systemach capability i tokenach delegacji, takich jak Macaroons. Ellison pracował później w Intelu i Microsofcie.