Wypieranie z cache'u
Decyzja, co wyrzucić, gdy cache jest pełny — cała różnica między cache'em, który pomaga, a takim, który tylko zżera pamięć.
Cache z nieograniczoną pojemnością nie potrzebuje polityki. Prawdziwe cache są małe w stosunku do danych, więc każdy nowy wpis wymaga poświęcenia starego. LRU to częsty wybór: usuwa wpis używany najdawniej; LFU liczy użycia i zachowuje to, o co pytano najczęściej; FIFO usuwa najstarszy bez względu na popularność; losowe wypieranie działa zaskakująco blisko LRU przy ułamku księgowości.
Wypieranie to nie wygasanie. TTL usuwa wpisy, bo się zestarzały, wypieranie — bo zabrakło miejsca. Redis trzyma to w osobnych ustawieniach i można go skonfigurować tak, by odmawiał zapisu przy pełnej pamięci zamiast cokolwiek wyrzucać. Przypadek patologiczny to thrashing: gdy zbiór roboczy jest tylko trochę większy od cache'u, każdy wpis jest wypierany tuż przed ponownym użyciem, a trafność spada niemal do zera.