BER-TLV
Kodowanie typu tag-length-value, w którym zapisano niemal wszystko, co siedzi na karcie chipowej — pożyczone z ASN.1 i odchudzone pod karty z kilkoma kilobajtami pamięci.
BER to Basic Encoding Rules z normy ITU X.690, a EMV przejęło je za pośrednictwem ISO/IEC 7816-4. Każdy element danych składa się z trzech części: tagu mówiącego, czym jest, długości i wartości. Tag 5A to numer karty, 9F02 kwota autoryzowana, a 9F26 kryptogram aplikacji. Jeśli wszystkie pięć młodszych bitów pierwszego bajtu tagu jest ustawionych, tag przechodzi na kolejny bajt, a bit 6 oznacza wartość złożoną, która sama zawiera kolejne obiekty TLV, jak szablony 70 czy 77. Długości powyżej 127 bajtów dostają prefiks 81 lub 82.
Format jest zwarty i samoopisujący, dlatego przetrwał. Przez to też każdy programista terminali prędzej czy później pisze własny parser i zapomina o tagach dwubajtowych.