Beatmatching
Sztuka DJ-ska polegająca na zgraniu dwóch utworów co do tempa i fazy tak, by przejście było niesłyszalne.
Technikę zwykle przypisuje się Francisowi Grasso z Nowego Jorku około 1970 roku. Na winylu wyglądało to tak: kolejną płytę odsłuchuje się w słuchawkach, suwakiem pitch reguluje tempo, aż uderzenia przestaną „uciekać” względem grającego utworu, a potem popycha talerz do przodu lub do tyłu, żeby skorygować fazę. Technics SL-1200MK2 z 1979 roku, ze stabilizowaną kwarcem prędkością i suwakiem pitch ±8 procent, był narzędziem pracy tego fachu przez trzydzieści lat.
Dziś oprogramowanie samo wykrywa tempo i dopasowuje uderzenia jednym przyciskiem sync. Wywołało to odwieczny spór o to, czy to oszustwo — prowadzą go głównie ci, którzy uczyli się na własnych błędach. Dzięki time-stretchingowi można też zachować tonację przy zmianie tempa.