Czytnik kodów kreskowych
Optyczny czytnik, który odczytuje kod kreskowy z układu jasnych i ciemnych pól odbijających światło.
Czytnik oświetla kod i mierzy odbite światło fotodiodą: czarne kreski odbijają mało, jasne odstępy dużo, a szerokości tych naprzemiennych pól układają się w cyfry. Czytniki laserowe omiatają kod wiązką z obracającego się lustra, więc radzą sobie z dowolnym kątem; prostsze czytniki CCD i kamerowe fotografują cały symbol naraz i dekodują go ze wzoru szerokich i wąskich kresek.
Pierwszy komercyjny odczyt w sklepie odbył się w czerwcu 1974 roku w Ohio: paczka gumy do żucia Wrigley's z nowym kodem UPC. Kasa została połączona z ewidencją magazynową w czasie rzeczywistym, co umożliwiło kasy samoobsługowe i śledzenie przesyłek. Sama idea, czyli optyczny odczyt zadrukowanego wzoru, jest dalekim krewnym starszego czytnika kart perforowanych.