anon.penet.fi
Fiński pseudonimowy remailer, który pozwalał setkom tysięcy ludzi wysyłać e-maile i pisać na Usenecie bez podawania nazwiska — dopóki sąd nie zażądał klucza.
Johan „Julf” Helsingius uruchomił usługę w 1993 roku. W wiadomościach przechodzących przez anon.penet.fi nadawcę zastępował pseudonim w rodzaju an12345@anon.penet.fi, a odpowiedzi na ten pseudonim były przekazywane z powrotem. Aby to działało, serwer przechowywał tabelę łączącą każdy pseudonim z prawdziwym adresem. Ta tabela była zarazem sensem usługi i jej słabym punktem.
W 1995 roku, gdy przez remailer opublikowano wewnętrzne dokumenty, Kościół Scjentologiczny skłonił fińską policję do zażądania tożsamości jednego z użytkowników. Helsingius wydał jeden adres, a usługę zamknął w sierpniu 1996 roku, gdy stało się jasne, że fińskie prawo nie ochroni tabeli. Lekcja się przyjęła: późniejsze remailery, jak Mixmaster, nie przechowują niczego wartego zajęcia, a ta sama idea leży u podstaw Tora.