Alt+Tab
Skrót klawiszowy przełączający między otwartymi oknami w kolejności ostatniego użycia, więc jedno naciśnięcie zawsze zabiera cię z powrotem tam, gdzie przed chwilą byłeś.
Windows zna ten skrót od lat osiemdziesiątych, ale dopiero Windows 3.1 w 1992 roku dołożył pośrodku ekranu okienko z ikoną i tytułem okna, do którego zmierzasz — wewnętrznie zwane CoolSwitch. Kluczowa jest kolejność: nie ta ze stosu okien, po której chodzi Alt+Esc, lecz ta, w jakiej okna ostatnio miały fokus. Pojedyncze naciśnięcie przełącza więc między dwoma ostatnimi, czego dziewięć razy na dziesięć właśnie chcemy, a przytrzymanie Alt pozwala cofać się głębiej w historii.
Macintosh dostał Cmd+Tab w 1998 roku, a duży rząd ikon — w Mac OS X 10.3. W X11 to zachowanie należy do menedżera okien: kwm miał je od początku, a EWMH dał panelom sposób na zażądanie takiego samego przełączenia przez _NET_ACTIVE_WINDOW. Każda epoka próbowała z tego wycisnąć więcej — Flip 3D w Viście, wirujące pierścienie Compiza, Widok zadań z miniaturami pulpitów w Windows 10 — ale i tak większość przełączeń odbywa się szybkim stuknięciem, zanim ktokolwiek zdąży zobaczyć okienko.