Przycinanie alfa-beta
Optymalizacja algorytmu minimax, która pomija gałęzie, co do których wiadomo, że nie zmienią wyniku — ta sama odpowiedź przy ułamku pracy.
Przeszukiwanie niesie ze sobą dwie granice: alfa to najlepszy wynik, jaki już masz zagwarantowany, a beta — najlepszy, jaki zagwarantowany ma przeciwnik. Gdy okazuje się, że gałąź jest gorsza od znalezionej wcześniej alternatywy, resztę można pominąć; przeciwnik nigdy by do niej nie dopuścił. Wynik jest dokładnie taki sam jak w pełnym algorytmie MiniMax.
Pomysł wpadł kilku grupom niezależnie w latach 50., a w 1975 roku przeanalizowali go Donald Knuth i Ronald Moore: przy idealnej kolejności ruchów odwiedza się mniej więcej pierwiastek kwadratowy z liczby węzłów, co w praktyce podwaja osiągalną głębokość. Dlatego silniki szachowe tak się starają, by najbardziej obiecujące ruchy sprawdzać jako pierwsze, często z pomocą tablicy transpozycji. Deep Blue zbudowano na tej samej zasadzie.