ALAC (Apple Lossless)
Bezstratny kodek audio Apple z 2004 roku — to, co robi FLAC, tylko w opakowaniu od Apple.
ALAC pojawił się wraz z iTunes 4.5 i QuickTime w 2004 roku. Podobnie jak FLAC opiera się na predykcji liniowej: każda próbka jest zgadywana na podstawie poprzednich, a zapisywany jest tylko błąd, co zwykle daje pliki o rozmiarze 40–60 % oryginału. Dekodowanie zwraca dokładnie te same bity, więc jest to prawdziwa kompresja bezstratna. Pliki trafiają do kontenera MP4 z rozszerzeniem .m4a, takim samym jak w AAC — sama nazwa pliku nie powie więc, czy mamy do czynienia z dźwiękiem bezstratnym.
Powstał, bo Apple chciało formatu, który odtworzy iPod i który będzie pod kontrolą firmy. Kod źródłowy udostępniono na licencji Apache 2.0 w 2011 roku, a w 2021 ALAC stał się formatem stojącym za bezstratnym strumieniowaniem w Apple Music.