Znacznik adresu
Specjalny wzorzec bitów na dysku sformatowanym w FM lub MFM, który mówi kontrolerowi, gdzie zaczyna się identyfikator sektora lub blok danych.
Kontroler dysku nie może po prostu liczyć bitów — potrzebuje jednoznacznych punktów orientacyjnych w strumieniu. Znaczniki adresu to wzorce bajtów z celowymi naruszeniami zegara: brakującymi przejściami strumienia, których poprawne kodowanie MFM nigdy by nie wytworzyło, przez co nie da się ich pomylić ze zwykłymi danymi. Istnieją dwa rodzaje: znacznik adresu ID poprzedza nagłówek sektora (cylinder, głowica, sektor, rozmiar), a znacznik adresu danych poprzedza sam ładunek.
Format dyskietki IBM System/34 z 1977 roku wyznaczył wzorzec, który odziedziczyła cała branża. Specjalny „znacznik usuniętych danych” mógł nawet oznaczyć sektor jako logicznie skasowany bez nadpisywania go. To właśnie po tych znacznikach separator danych odnajduje granice bajtów po każdej przerwie.