ACPI
Standard, który pozwala systemowi operacyjnemu, a nie BIOS-owi, zarządzać energią i konfiguracją sprzętu. Stworzony w 1996 roku przez Intela, Microsoft i Toshibę; zastąpił APM.
Firmware udostępnia tablice — DSDT, SSDT, MADT, FADT — opisujące urządzenia komputera, trasowanie przerwań i stany zasilania. Dziwne jest to, że te tablice zawierają kod w bajtkodowym języku AML, który system interpretuje we własnej maszynie wirtualnej, by odczytywać temperatury, obsługiwać przycisk pokrywy i wyłączać podzespoły. Stąd klasyczne problemy Linuksa: implementacja AML testowana wyłącznie pod Windows. ACPI definiuje stany S (S0 — praca, S3 — uśpienie do RAM, S4 — hibernacja), stany C bezczynności procesora i stany P skalowania częstotliwości. Flagi acpi_osi istnieją właśnie po to, by okłamywać firmware co do tego, jaki system działa.